سال گیمی (واحد تقویم گیمرها) امسال، به یقین نقطه عطفی برای نسل هشتم بشمار می‌رفت، سالی که در هر ژانر شاهد تجربیات فوق‌العاده متنوع و ارزشمندی بودیم و شدتِ این کیفیت در حدی بود که حتی انتخاب نامزدها هم ساعت‌ها زمان را از تحریریه پردیس‌گیم گرفت. اکنون به خانِ هفتم می‌رسیم، بهترین بازی سالِ 2018، بخشی که بیشترین بحث و حاشیه هم مربوط به آن است.

مقدمه را بیش از این طولانی نکنیم و اکنون به معرفی برترین بازی سال 2018 از دید پردیس‌گیم و یکی از ارزشمند‌ترین تجربیات نسل هشتم می‌پردازیم.

بهترین بازی سال God of War : 2018

سید محمدرضا مجاب: «تغییرات بد به‌نظر می‌رسند؛ زیرا کنار آمدن با آنها سخت است» کوری بارلوگ ، کارگردان God of War زمانی این جمله را گفت که اعتراضات به تغییرات ساختارشکن بازی به اوج رسیده بود: هشتگ‌های Not_My_GoW و Cancel_My_Pre_Order به راه افتاده‌بود و عده‌ی قابل توجهی متعقد بودند که این دیگر یک God of War نیست؛ یک بازی کاملا جدید است. ‌ تغییر دنیای بازی، تغییر دوربین، حذف QTE، حذف مینی‌گیم‌ها، و حتی تغییر ظاهر و سلاح کریتوس برخی از هواداران را وادار کرد که مستقیما به بارلوگ بگویند: «تو کریتوس را نابود کرده‌ای!» . جالب اینجاست که این دید منفی صرفا به برخی از مخاطبان بازی ختم نمیشد. بارلوگ درباره‌ی اولین باری که یوشیدا (رئیس استودیوهای سونی) برای تجربه‌ی God of War به استودیو سانتامونیکا آمد می‌گوید: «همه‌چیز حس بدی داشت. او داشت بازی می‌کرد، شانه‌هایش را بالا داده بود، سرش یک کوچولو می‌لرزید. یه‌جورایی فقط سرش را تکان داد و از در خارج شد… هیچوقت به من نگفت چه حسی داشته. بعدها به یکی از دوستانم گفت: اوه، رویGod of War کار میکنی؟ باید بگم، اون روزی بازی رو انجام دادم. وحشت کردم! »

اما هم‌اکنون، اعضای استودیو سانتامونیکا می‌توانند بنشینند و با لبخند این واکنش‌ها را مرور کنند. GoW جدید نه تنها بهترین بازی سال 2018، بلکه یکی از برترین عناوین این نسل است؛ کمتر تجربه‌ی اکشن/ادونچری قادر است گیم پلی 30 تا 40 ساعته (حتی بیشتر!) ارائه دهد و لحظه‌ای خسته کننده نشود. و کمتر عنوانی می‌تواند با جلوه‌های بصری خیره‌کننده‌اش به یکی از پرچمداران صنعت گیم تبدیل شود. نسخه‌ی جدید GoW مملو از لحظات ماندگار است؛ ماجراجویی حماسی کریتوس و آترئوس، گشت و گذار در دنیای رنگارنگ الف ها، نگاه خیره‌ی World Serpent در افق، فشردن R3 و L3 و تبدیل شدن به نیرویی توقف ناپذیر، و صدالبته دست و پنچه نرم کردن با آن «غریبه» مرموز، به این سادگی از یادها نخواهد رفت.

علیرضا دادگر: از زمان معرفی God of War در E3 2016 تا لحظه انتشار بازی هیچ کس نمی‌توانست دقیقا تضمین کند که قرار است چه بر سر این فرنچایز آید. این سوال و شبهه برایمان مطرح بود که آیا تغییرات گسترده باعث خواهد شد که این فرنچایز به زانو درآید یا مسیری جدید برای شکوفایی آن رقم بخورد؟ این شک و دل مشغولی حتی برای سرسخت‌ترین و خوشبین‌ترین طرفداران استودیو Santa Monica نیز اجتناب‌ناپذیر بود. اما با عرضه موفقیت آمیز بازی همه چیز روشن شد. تغییرات نه تنها به هویت فرنچایز ضربه‌ای وارد نکرد، بلکه عامل حیات و زمینه‌ساز افق‌های روشن آن در آینده شد. شاید بهتر است به جای واژه‌ی "تغییر" از "تکامل" استفاده کنیم. تکاملی که المان‌های آشنای فرنچایز را به سطوح و استانداردهای بالاتری ارتقاء داده است؛ به ویژه تغییرات اساسی در 3 مقوله شخصیت پردازی، کارگردانی و گیمپلی.

Santa Monica پس از 14 سال کریتوس را به چنان درجه‌ای از پختگی رسانیده است که در معدود فرنچایزهایی می‌توانیم چنین شخصیت‌هایی با این سطح از تکامل ببینیم. و یادمان نرود این پختگی ماحصل نتیجه اخلاقی است که از داستان تریلوژی و نسخه‌های قبلی دریافت شده است. علاوه بر کریتوس، نقش موثر آتریوس و کاراکترهای فرعی دیگر از جمله ممیر، فریا، یورمونگاند، براک، سیندری و … نیز به طرزی ماهرانه در روایت داستان پیاده‌سازی شده است. به خصوص آتریوس که یکی از عوامل اصلی تغییر نگرش‌ها و انگیزه‌های کریتوس به شمار می‌رود و خب نباید این نکته را نادیده گرفت که Santa Monica توانسته پتانسیل‌های بالقوه آتریوس را به شیوه‌ای بی نقص در عناصر گیمپلی و روایی – داستانی به فعلیت برساند. علاوه بر این از بُعد کارگردانی باید به خاطر خلق صحنه‌های حماسی و تاثیرگذار بازی به "کوری بارلاگ" تبریک گفت چرا که با ایده‌های نواورانه خود مِن جمله رهایی از دوربین ایزومتریک و ایده جالب دوربین تک شات بازی و یکپارچه سازی میان‌پرده‌های داستانی با گیمپلی توانست تجربه سینماتیک فوق العاده‌ای را رقم بزند. پوئن مثبت دیگر God of War تغییرات گیمپلی و مبارزات لذت‌بخش آن است؛ God of War نه تنها برای این فرنچایز، بلکه برای تمام بازی‌های اکشن ماجراجویی که از المان‌های Hack an' Slash و RPG برخوردارند، الهام بخش شیوه‌ای نوین از سبک مبارزاتی است که ترکیبی عمیق از عناصر موجود بین این سبک‌ها را بوجود می‌آورد. و این هنر طراحان گیمپلی در Santa Monica را نشان می‌دهد که تنها با دو سلاح و ضربات نزدیک، می‌توان چنان تنوعی از کامبوها و Runicها بوجود آورد که در طول 40 ساعت بازی کردن مستمر هم از آن خسته نخواهید شد. و خب این را مد نظر داشته باشید که God of War از نظر غنای محتوا نیز بسیار عالی عمل کرده است و فارغ از اینکه با یک عنوان خطی داستان محور طرفیم، اما محتوای بازی و ماموریت‌های فرعی می‌تواند بالغ بر 40 ساعت شما را در خود غرق کند؛ و مطمئن باشید که این سطح از محتوای تک نفره را بعید است بتوانیم در یک بازی خطی داستانی دیگر پیدا کنیم.

با این اوصاف God of War نه تنها شایستگی کسب لقب "بهترین بازی سال" را دارد، بلکه می‌توان با قطعیت گفت یکی از شجاعانه‌ترین عناوین نسل هشتم نیز هست. تغییرات و تکامل God of War، زیربنا و قالبی مشخص برای آینده‌ی این سری خلق کرده که به راحتی می‌توان تا چندین نسخه دیگر را هم بر پایه همین فنداسیون بنا کرد. کاری که "کوری بارلاگ" و Santa Monica با بازتعریف God of War انجام دادند، می تواند الگو و سرمشقی باشد برای سازندگان بازی‌های بلاک باستر پوچی که ذره‌ای نوآوری و ریسک در آن‌ها وجود ندارد و هر ساله با پوسته‌های جدید به مخاطب خورانده می‌شوند.

نقد و بررسی بازی God of War

آرشیو مطالب بهترین‌های 2018 از دید پردیس‌گیم

برترین بازی‌های سال 2018 از دید پردیس‌گیم