نقد و بررسی بازی Remnant: From the Ashes

"به قلم متین نصیری"

این نقد براساس نسخه ارسالی سازندگان برای سایت پردیس‌گیم نوشته شده است.

"این شرارت، دنیای ما و سایر جهان‌های بی‌شمار را خواهد بلعید… مگر اینکه برای دیدار با وی برخیزید."

بازی Remnant: From the Ashes قصه‌ی نبرد با شرارت است؛ شرارتی که دنیا را در هرج و مرج رها کرده و بشر در تقلا برای بقا غرق شده است… برای هزاران سال، نژاد ناشناخته‌ای به نام The Root به قلمروهای مختلف سفر می‌کرده تا سرزمین‌های مختلف را تصرف کند. حال نوبت به زمین رسیده و بشر برای ادامه‌ی بقای خود در تلاش است. در این نقطه، ماموریت شما آغاز می‌شود. شما باید به ریشه‌ی این نژاد شرور نفوذ کنید و این تهدید را برای همیشه خاموش سازید.

با وجود نبردهای بزرگ و قتل‌عام‌های زیاد، انسان‌ها هرگز تسلیم نشدند. آن‌ها در راستای مبارزه با این نژاد شرور، پناهگاه‌های زیادی تحت عنوان Ward در سراسر کره‌ی خاکی بنا نهادند؛ اما در میان تمامی آن‌ها، Ward 13 تنها پناهگاهی است که توانست به "سنگ جهان" (World Stone) دست یافته و برروی آن آزمایش انجام دهد. این سنگ می‌تواند دریچه‌ای برای ورود به قلمروهای دیگر باز کند، سرزمین‌های دیگری که در آن‌ها نیز World Stone یافت می‌شود. این سنگ تنها امید بشر برای پیروزی و تسلط مجدد برروی کره‌ی زمین است…

سال‌ها پیش، آقای "هیدتاکا میازاکی" (Hidetaka Miyazaki) و تیم ایشان در استودیوی FromSoftware فرمول جذاب و اعتیادآوری را خلق کردند که صنعت بازی‌های ویدئویی را دگرگون کرد. این فرمول با عنوان Demon’s Souls متولد شد و سپس با سری Dark Souls به تکامل رسید و چندی نگذشت که طیف وسیعی از بازی‌های مختلف از این فرمول الهام گرفتند. در نتیجه عناوین "سولزبورن" (متولد شده از سری سولز) خلق شدند و اکنون ما شاهد استفاده از این فرمول در یک بازی دیگر هستیم؛ جدیدترین اثر استودیوی Spiders که توانسته استفاده‌ی جدید و متفاوتی از این فرمول داشته باشد.

عنوان Remnant: From the Ashes چه در زمینه‌ی روایت داستان و چه گیم‌پلی، کاملا مبتنی بر فرمول سولزبورن است که با اعمال کمی تغییرات و افزودن ایده‌های جالب، توانسته هویت منحصر به فرد خود را بسازد. به عنوان مثال، در بخش روایت داستان، سیستم انتخاب دیالوگ اضافه شده؛ یا در زمینه‌ی گیم‌پلی به جای مبارزات تن به تن با سلاح‌های سرد که در اکثر بازی‌های سولزبورن دیده می‌شود، این بار شاهد سیستم تیراندازی از دور هستیم که در زمینه‌ی گیم‌پلی و حفظ چالش بدنام و معروفِ این سبک، تعادل شگفت انگیزی هم دارد!

بازی به صورت کلی داستان جالبی دارد و تاحدودی می‌تواند انگیزه‌ی کافی به بازیکن را بدهد؛ اما نکته‌ی اصلی در روایت داستان و کرکترهای بازی نهفته است. قصه‌های Remnant در قالب دیالوگ‌های شخصیت‌های اصلی و فرعی، متن‌های پخش شده در دنیای بازی، کات‌سین‌ها و گردش و کاوش بازیکن روایت می‌شوند. به عبارتی ساده‌تر، همانند سایر عناوین سولزبورن، بازیکن خودش باید به دنبال روایت داستان باشد.

حال با اضافه شدن سیستم دیالوگ، نقش بازیکن پررنگ‌تر هم می‌شود! در بسیاری از گفتوگوها با شخصیت‌های بازی، امکان انتخاب دیالوگ نیز وجود دارد؛ با وجود اینکه اکثر این دیالوگ‌ها هیچ تاثیری برروی اتفاقات بازی ندارند، همچنان می‌توانند حس مشارکت در روایت داستان را به بیش از پیش به بازیکن القا کنند. بدین گونه، بازیکنان می‌توانند گفتوگوهای بین شخصیت‌ها را هدایت کنند. البته شایان اشاره است که تعداد بسیار اندکی از این دیالوگ‌ها، برروی جریانات بازی تاثیرگذار هستند و به گونه‌ای سرنوشت‌ساز هستند.

در Remnant با تعدادی کرکتر جالب و ماندگار نیز آشنا می‌شوید؛ کسانی که بارها در Ward 13 ملاقاتشان می‌کنید و با آن‌ها صحبت می‌کنید. به مرور، آن‌ها از زندگی خودشان برایتان تعریف می‌کنند و رازهای جالبی را به شما به اشتراک می‌گذارند. حتی پس از برخی از باس‌فایت‌ها و یا وقوع اتفاقات داستانی مهمی، دیالوگ‌های جالب و جدیدی از این شخصیت‌ها خواهید شنید! اهالی پناهگاه Ward 13 نسبت به اتفاقات اخیر و دلاوری‌های شما واکنش نشان می‌دهند و معمولا با تشویق و تمجیدهای انگیزشی‌ای مواجه می‌شوید! هرچند که Remnant در این زمینه اصلا قابل قیاس با سری بازی‌های سولز نیست اما همچنان عملکرد قابل قبولی دارد.

موسیقی نقش بسیار مهمی در افزایش هیجان باس‌فایت‌ها به ویژه در عناوین سولزبورن دارد که خوشبختانه بازی Remnant در این زمینه نیز عملکرد قابل قبولی دارد. موسیقی‌های بازی مناسب هستند؛ از نوای آرامش بخش موسیقی متن اصلی در منوی بازی گرفته تا آهنگ‌های پرهیجان و جذاب باس‌فایت‌ها.

همانطور که گفتیم، سنگ‌های World Stone در دنیای فانتزی Remnant دریچه‌ای برای سفر به سرزمین‌های مختلف محسوب می‌شوند. خب بدیهی است که آن‌ها در گیم‌پلی نیز نقش بسیار مهمی را ایفا کنند! بله، این سنگ‌ها درواقع همان استراحت‌گاه‌هایی (بانفایرهایی!) هستند که امکان Fast Travel را نیز به شما می‌دهند. شما با استراحت در این مکان‌ها، تجدید قوا می‌کنید، میزان سلامتی و آیتم‌های خاصتان را بازمی‌یابید، تیرهای اسلحه‌هایتان را پر می‌کنید، و البته دشمنان آن محیط را زنده می‌کنید! حال پرسشی که به وجود می‌آید این است که با احیای مهمات در هر استراحتگاه، چگونه چالش بازی حفظ می‌شود؟

خب تعداد مهمات شما کاملا محدود است و امکان افزایش آن نیز به هیچ گونه وجود ندارد. بازی به شما یک اسلحه‌ی اصلی، یک اسلحه‌ی فرعی و البته یک سلاح سرد برای مبارزات تن به تن می‌دهد. هر اسلحه، تیرهای مشخصی دارد و حتی اگر در میان دو استراحتگاه، اسلحه‌ی اصلی و یا فرعی خود را تغییر دهید، بازهم تعداد مهمات اسلحه‌ی جدید شما، به همان نسبت که مصرف شده باشد، ثابت خواهند ماند. به عنوان مثال، اگر نیمی از تیرهای Rifle باقی مانده باشند و شما اسلحه‌ی خود را با یک شاتگان تعویض کنید، باز هم نیمی از مقدار تیرهایی که به صورت ثابت به شاتگان اختصاص داده می‌شود را دریافت خواهید کرد.

از طرف دیگر، دشمنان بازی کاملا متناسب با مبارزات از راه دور طراحی شده‌اند. شما با استفاده از اسلحه‌ی گرم می‌توانید فاصله‌ی خود را از دشمنان حفظ کرده و از دور به آن‌ها شلیک کنید اما در Remnant این موضوع یک برتری نیست! چرا که برخی از دشمنان نیز می‌توانید از راه دور به شما صدمه وارد کنند و سایر آن‌ها هم چنان سرعت بالایی دارند که خیلی زود خودشان را به شما می‌رسانند. هدف گیری نیز نقش بسیار مهمی در این بازی ایفا می‌کند چرا که مقدار آسیبی که به هر دشمن وارد می‌کنید، بر اساس نقطه‌ای که تیر به آن اصابت می‌کند، متفاوت است. بنابراین بهتر است که معمولا سر دشمنان را هدف بگیرید.

به طور کلی، سازندگان به خوبی توانسته‌اند فرمول سولزبورن را متناسب با دنیایی که خلق کرده‌اند، پیاده سازی کرده و یک اثر متفاوت با هویت منحصر به فرد خود را خلق کنند. با این حال، مکانیک‌های فرسوده‌ی سیستم مبارزات و گان‌پلی‌ای که در Remnant طراحی شده، قابل چشم پوشی نیستند. گیم‌پلی بازی نسبت به سایر شوترهای سوم شخص، به مراتب در سطح پایین‌تری قرار دارد و انیمیشن‌های خشک و غیرطبیعی آن نیز کمکی در حفظ ظاهر بازی نمی‌کنند. این موضوع زمانی قابل توجه‌تر می‌شود که با تخریب پذیری ضعیف دشمنان و عدم وجود افکت‌های کافی در زمان اصابت تیر با آن‌ها مواجه می‌شوید. سازندگان هرچند که در القای فرمول سولزبورن موفق بوده‌اند، در پیروی از استانداردهای روز عملکرد چندان خوبی نداشته‌اند.

محیط‌های بازی بسیار زیبا و متنوع هستند و شما در تعداد قابل توجهی از سرزمین‌های مختلف با ظواهر و پوشش گیاهی‌های متفاوت قدم می‌گذارید. این مسئله زمانی ارزشمندتر می‌شود که در هر سرزمین، دشمنان متفاوت و ظواهر مختلف و نوع مبارزه‌ای منحصر به فرد جلوی چشمان بازیکن سبز خواهند شد! خوشبختانه سازندگان در خلق موجوداتی که با ماهیت هر محیط متناسب و سازگار باشند، عملکرد خارق‌العاده‌ای داشته‌اند و هیچ‌گونه بی‌هویتی‌ای در طراحی محیط‌ها و موجودات سرزمین‌ها و ترکیب آن‌ها با یکدیگر دیده نمی‌شود. به عبارتی ساده‌تر، موجودات بازی با توجه به شکل و شمایل و قصه‌ی پشت آن‌ها، کاملا مناسب سرزمین‌های بازی هستند.

با این حال، محیط‌ها در عین زیبایی و تنوعی که دارند، از معماری سطحی و ضعیفی برخوردارند. اکثر محیط‌ها مسیرهای صاف و ساده‌ای دارند و هیچ کدام از آن‌ها حتی نیمی از پیچیدگی‌های شگفت‌انگیز سری بازی‌های سولز را ندارند. این مسئله با در نظرگیری گیم‌پلی طولانی مدت بازی، می‌تواند حسابی آزاردهنده باشد. شما وارد محیط جدیدی می‌شوید، همه چیز زیبا و جذاب است اما بعد از مدتی، از دویدن در مسیر‌های ساده و سرراست و کشتن موجودات تکراری، حسابی خسته خواهید شد. در Remnant هیچ خبری از تله‌های مرموز، مسیرهای خوفناک و استرس آور، راهروهای پیچیده و یا سر از خانه‌ی اول دراوردن بعد از پیمودن مسیرهای طولانی نیست.

این مسئله زمانی بدتر می‌شود که هر سرزمین مملوء از دانجن‌های خسته‌کننده‌ای است که طراحی تصادفی‌ای (Random) هم دارند! تعدادی از دانجن‌ها اجباری هستند اما بسیاری از آن‌ها به عنوان مراحل فرعی برای یافتن آیتم‌های خاص و یا اسلحه‌های منحصر به فرد طراحی شده‌اند. دانجن‌های بازی مشابه دانجن‌های بازی بلادبورن هستند با این تفاوت که بخش جداگانه‌ای نسبت به داستان اصلی ندارند بلکه در قسمت‌های مختلف مسیر اصلی بازی پنهان شده‌اند. اما به هر حال در همان حد خسته کننده و تکراری هستند و می‌توانند حسابی به تجربه‌ی بازیکن لطمه وارد کنند.

فارق از دانجن‌ها، مراحل اصلی در مسیر داستان بازی نسبتا خوب و جذاب‌اند. نحوه چیدمان دشمنان و همچنین باس‌فایت‌هایی که در انتهای هر محیط قرار دارند، بسیار هوشمندانه و عالی انجام شده است. با توجه به اینکه واحد پولی اصلی بازی، تکه‌های خراب شده‌ی وسایل (Scraps) است، طرفداران سری سولز در بازی Remnant می‌توانند برای عادت جالبی که در شکستن جعبه‌ها، کمدها و هر وسیله‌ی شکستنی دیگری که در محیط‌ها نهفته‌اند، دارند، پاداش خوبی دریافت کنند.

در Remnant باس‌فایت‌ها یکی از جذاب‌ترین و دوست‌داشتنی‌ترین بخش‌های بازی هستند! باس‌فایت‌ها بسیار مهیج و چالش برانگیز طراحی شده‌اند و هرچقدر هم که در فرمول سولزبورن حرفه‌ای باشید، باز هم اشکتان درخواهد آمد! البته با توجه به سیستم مبارزه‌ی بازی که به بازیکن اجازه می‌دهد از فاصله‌ی دور تیراندازی کند، تقریبا هیچ کدام از غول‌های بازی تنها نیستند، بلکه دشمنان ساده نیز همواره به عنوان نیروی کمکی در کنار آن‌ها هستند. بنابراین در هر باس‌فایت، شما تنها با یک هیولای بزرگ مبارزه نمی‌کنید، بلکه باید تمرکزتان را گسترش داده و حواستان به دشمنان معمولی دیگری که در محیط پخش شده‌اند نیز باشد. به یاد داشته باشید که افزونه‌هایی (مادهایی Mods) که به اسلحه‌های خود متصل می‌کنید، بهترین دوستانتان در مبارزه با باس‌های بازی خواهند بود.

عنوان Remnant نسبت به بسیاری از سایر بازی‌های سولزبورن، مهربان‌تر و باملاحظه‌تر است. در این بازی، شما بابت شکست خوردن و کشته شدن مجازات نخواهید شد و هیچ آیتم و یا امتیاز خاصی از دست نمی‌دهید. به عبارت دیگر، در Remnant مرگ چیزی جز کسب تجربه نیست! شاید این مسئله به مزاج برخی از طرفداران خوش نیاید اما باید اعتراف کنیم که حتی با در نظر گیری این مسئله، تجربه‌ی Remnant همچنان بسیار چالش برانگیز و دشوار است.

در Remnant سیستم لول‌آپ نیز روش جالبی در پرده برداری از خود دارد! بدین صورت که از همان ابتدا، شما تمام شاخه‌های توانایی‌ها را نمی‌بینید، بلکه تنها 3 شاخه برای لول‌آپ به شما داده می‌شود. سپس با گشت و گذار در محیط‌ها و پیشروی در داستان و شکست باس‌فایت‌ها، توانایی‌های بیشتری برای بهبود دریافت خواهید کرد. با این حال، مقدار نحوه‌ی تاثیرگذاری آن‌ها و بهبودی که دریافت می‌کنند، چندان راضی کننده نیست.

شما همچنین می‌توانید با آیتم‌های خاصی که در محیط‌ها پیدا می‌کنید، اسلحه‌های خود را بهبود دهید. برخلاف سیستم لول‌آپ شخصیت، سیستم بهبود اسلحه‌ها به طرز خرسندکننده‌ای، تاثیر بسیار قابل توجه‌‌ای برروی تجربه‌ی بازی می‌گذارد و نادیده گرفتن آن، بازی را به شدت به کامتان تلخ خواهد کرد. البته بدیهی است که در راستای حفظ تعادل میزان سختی بازی در طول مراحل، مقدار آپگریدی که می‌توانید در هر مقطع از بازی برروی اسلحه‌های خود اعمال کنید، محدود است و در صورت رسیدن به سقف این محدودیت، باید تا ورود به محیط جدید و شروع بخشی نو از داستان، صبور باشید.

یکی از تمرکزهای اصلی Remnant ارائه تجربه‌ی چندنفره‌ی کوآپ است و باید بدانید که تجربه‌ی کوآپ آنلاین این بازی می‌تواند واقعا لذت بخش و سرگرم کننده باشد؛ البته طبیعتا این نیروی کمکی باعث آسان‌تر شدن بازی نمی‌شود چرا که با اضافه شدن هر یار کمکی، باس‌فایت‌ها نیز به صورت همزمان، با افزایش میزان سلامتی دشمنان بسیار چالش برانگیزتر خواهند شد. اما مشکلی که در بخش کوآپ وجود دارد، نحوه‌ی شروع و پیدا کردن بازیکن است. برخلاف بازی‌های سولز، شما اگر دوستی برای دعوت به بازی نداشته باشید و بخواهید یک بازیکن غریبه را دعوت کنید، هیچ گونه انتخابی ندارید و این پروسه کاملا تصادفی اتفاق می‌افتد. همچنین نحوه ورود آن‌ها به دنیای شما نیز معمولا با مشکلات آزاردهنده‌ای همراه است. به عنوان مثال، اگر بازیکن مورد نظر کمی دیرتر به دنیای شما وارد شود و شما از World Stone دور باشید، این شخص به صورت "مرده" وارد بازیتان می‌شود و شما باید مجددا به World Stone بازگردید. یا اگر بازیکن کمک کننده در وسط باس‌فایت شما را ترک کند، شما می‌مانید و یک باس‌فایتی که قوی‌تر از حالت عادی در بخش تک‌نفره است!

"کودکان متوجه نیستند؛ آن‌ها تصور می‌کنند که عمرشان ارزش زندگی کردن دارد. کودکان در اشتباه‌اند. ]چرا که[ دنیاها و هسته‌ی جهان‌ها در رنج و عذاب و نزاع به سر می‌برند."

بازبینی تصویری

پناهگاه‌هایی همچون بانفایرها که محل استراحت شما هستند

آن درهای مه‌آلود بدنام!

باس‌فایت‌های بازی چه از لحاظ ظاهر دشمنان و محیط مبارزه، و چه از لحاظ نحوه‌ی مبارزه، طراحی خارق‌العاده‌ای دارند!

طراحی دشمنان بازی در محیط‌های مختلف، جالب و متناسب است

شخصیت‌های فرعی دیالوگ‌های جالبی در استراحت‌گاه دارند

باس‌فایت‌های بازی واقعا چالش برانگیز هستند…

نکات مثبت

مبارزات و باس‌فایت‌های چالش برانگیز

سرزمین‌ها و محیط‌های زیبا

ارائه‌ی یک تجربه‌ی متفاوت سولزبورن

داستان قابل قبول با شخصیت‌های جالب

موسیقی زیبا و متناسب

نکات منفی

روند خسته‌کننده‌ی مراحل فرعی و دانجن‌های تصادفی

معماری سطحی محیط‌ها

مکانیک‌های فرسوده‌ی سیستم مبارزات

انیمیشن‌های ضعیف

ایرادات بخش کوآپ

سخن آخر: عنوان Remnant: From the Ashes تجربه‌ی سولزبورن منحصر به فردی را ارائه می‌دهد که با داستان جالب و سرزمین‌های متنوع و زیبای خود، می‌تواند بازیکنان را برای ساعت‌ها در جهان درگیرکننده‌ی خود سرگرم نگه دارد. مبارزات و باس‌فایت‌ها نیز بسیار چالش‌برانگیز هستند. با این حال، دانجن‌های تکراری و خسته کننده در کنار معماری ساده و بی‌روح بازی، مانع استفاده‌ی کامل بازی Remnant از پتانسیل خود شده‌اند.

Verdict

Remnant: From the Ashes is a unique Soulsborne experience which entertain players for hours in its engaging world with interesting lore and a main story narrated in beautiful varied lands. The combat is also very challenging. However, the dull architecture its worlds and the boring repetitive dungeons prevent this game from using its whole potential

Score: 7 – Xbox One X Version

نقد و بررسی بازی Remnant: From the Ashes