نقد و بررسی بازی UNDER NIGHT IN-BIRTH Exe:Late cl-r

"به قلم کامیاب قربان‌پور"

این نقد براساس نسخه ارسالی سازندگان برای سایت پردیس‌گیم نوشته شده است.

نوشتن درباره‌ی Under Night In-Birth Exe Late: [cl-r] (UNIEL) کار آسانی نبود، نه صرفاً به‌خاطر اسم بلندبالا و مضحکی که حتی سری کینگدام هارتس را به خنده وامی‌دارد، بلکه به‌خاطر هویت نامعلومی که گاهاً در کشف آن عاجز می‌ماندم. بازی UNIEL، فیلم "بازیگشت گودزیلا"یی است که در تراکمِ بی‌سابقه‌ی فیلم‌های کایجو مجدد اکران شده است. بازی UNIEL، عنوان پرمحتوایی است که سالخوردگی‌اش را نمی‌تواند پنهان کند. بازی UNIEL، روح سرگردان و گمگشده‌ای است که مدام در تقلای پیدا کردنِ راهی فرار از دنیای مردگان سپری می‌کند. بازی UNIEL، فرد سی ساله‌ای است که سعی دارد کالج را از نو شروع کند.
قضاوتِ UNIEL کار دشواری است و به‌نظرم قبل از هرچیز، باید نیم نگاهی به تاریخچه و گذشته‌ی این عنوان بی‌اندازیم.

در سال 2012 کمپانی سگا، بازی Under Night In-Birth را برای دستگاه‌های آرکید منتشر کرد. خطاب به آن‌هایی که تعجب کرده‌اند: بله، در ژاپن برخلاف دیگر کشورهای صنعتی، هنوز مراکز آرکید به فعالیت خود ادامه می‌دهند و حتی بیشتر از گذشته طرفدار دارند! Under Night In-Birth یک هایبرید ویژوال ناول/فایتینگ از مجموعه‌ی محبوب Merubura (به کاتاکانا: メルブラ) است که تا به امروز بارها به شکل و شمایل مختلف منتشر شده.
بسیاری از UNIEL به‌عنوان "ریسمتر" یاد می‌کنند اما اگر بخواهیم منصفانه نگاه کنیم، UNIEL بیشتر شبیه به یک آپدیت سنگین از عنوانی است که در سال 2013 عرضه شد؛ که حالا روی کنسول نینتندو سوئیچ هم پورت شده.

می‌توان گفت UNIEL صرفاً یکی دیگر از تلاش‌های ناکامِ Arc Systems Work به منظور مین‌استریم کردنِ این عنوان است که هرگز نتوانست مانند عناوینی چون BlazBlue توجه مخاطبین غربی را به خود جلب کند. با وجود اینکه داریم درباره‌ی یک بازی هشت ساله صحبت می‌کنیم، به‌نظرم UNIEL ویژگی‌هایی دارد که نباید از آن‌ها چشم‌پوشی کرد و مخاطبین خاصی هستند که از این نوآوری‌های هرچند کوچک لذت می‌برند.

بخشی داستانی در UNIEL به شکل یک ویژوال ناول نسبتاً طولانی طراحی شده است که روایتگر داستان عجیب و غریب شخصیت‌های مبارز بازی است. نکته‌ی حائز اهمیت در رابطه با این بخش که اسم‌ش را Chronicles گذاشته‌‎اند، استقلال‌ش نسبت به مابقی قسمت‌هاست. برخلاف دیگر بازی‌های هم‌سبک که سعی می‌کنند بخش داستانی و گیم‌پلی را با یکدیگر ترکیب کنند، UNIEL مسیری متفاوت را طی می‌کند و به شما این اجازه را می‌دهد تا داستان بازی را بدون هیچ اثری از گیم‌پلی تجربه کنید که خُب، این موضوع می‌تواند برای عده‌ای خوشایند باشد و برای عده‌ای دیگر ملال‌آور. بسیاری را می‌شناسم که بخش داستانی Dragon Ball FighterZ را صرفاً به‌خاطر آزاد کردنِ یکی از مبارزهای بازی تمام کردند و اگر دکمه‌ای برای اسکیپ کردن این بخش وجود داشت، بدون هیچ درنگی آن را فشار می‌دادند. این موضوع یرای بسیاری از عناوین فایتینگ صدق می‌کند. کمتر بازی فایتینگی را پیدا می‌کنید که داستان‌سرایی نقطه‌ی قوت‌ش باشد! از طرفی دیگر، روایت مستقلی که UNIEL با ویژوال ناول‌های سریالی‌اش تعریف می‌کند، خشک و کسل کننده هستند. ما در دوره‌ای زندگی می‌کنیم که ویژوال ناول‌ها دچار تحولی جدید شده‌اند و درحال آزمایش روش‌های مختلف برای جذب مخاطب هستند. مانند AI The Somnium Files و Marco and the Galaxy Dragon که با استفاده از گرافیک سه بعدی یا بالا بردنِ تعامل بازیکن با ویژوال ناول موفق به انجام چنین کاری شده‌اند. بخش داستانی UNIEL به هیچ وجه نمی‌تواند حتی تصور رقابت با ویژوال ناول‌های مدرن را در سر بپوراند. شاید اگر با مصرف وقت و بودجه‌ی بیشتر، UNIEL دست به ساخت انیمه‌های کوتاهی می‌زد که مابین دیالوگ‌ها پخش می‌شدند، بخش داستانی بازی نیز زنده‌تر و لذت‌بخش‎تر از آب درمیامد.

واقفم که اغلب برای داستان، سراغ مجموعه‌ی Merubura نمی‌روند. پس بیاید درباره‌ی گیم‌پلی و کامبت صحبت کنیم.
کامبت UNIEL ساده و در عین حال پیچیده است. ساده به این معنی که تازه‌واردان لازم نیست نگران چیزی باشد، چراکه بخش «آموزشی» بازی آن‌ها را به‌طور تمام و کمال آموزش می‌دهد و بعد از تمام کردنِ این بخش، به راحتی می‌توانید به مبارزات رنک و آنلاین بپردازند بدون اینکه حس کنند نیاز به آموزش و یادگیری بیشتر دارند. پیچیده به این معنی که مکانیک‌های ابتدایی بازی به شکلی هارمونیک، عمقی از انواع حملات، دفاع و زمان‌بندی را به ارمغان میاورند که می‌تواند دل هر علاقمند به فایتینگ را به‌دست آورد.
مبارزات و اجرای دستورات، نرم و راحت هستند و جلوه‌های بصری و گرافیک ساده‌ی بازی نیز به این موضوع کمک می‌کند. البته نباید فراموش کرد که این عنوان فی‌الواقع برای ماشین‌های آرکید عرضه شده بود و بعضاً ممکن است این حس به شما منتقل شود که چیدمان دکمه‌ها کمی غریب و نامتجانس است.

گرچه گرافیک UNIEL به کمک آرت-استایل منحصربفرد و دیزاین افسارگسیخته‌ی شخصیت‌ها، بلاشک زیبا و چشم‌نواز است اما سادگی و کهنگی‌اش را نیز نمی‌تواند به راحتی پنهان کند. در کل، با وجود تمام نقاط قوتی که در UNIEL یافت می‌شوند، در بحبوحه‌ی فایتینگ‌های انیمه‌ای پیشنهاد کردنِ این بازی -آن هم برای 40 دلار- کمی دشوار است. بازی‌های زیباتر، مهیج‌تر و خلاقانه‌ترینی هستند که در بازار چنین عناوینی یافت می‌شوند. به‌عنوان کسی که بازی‌های فایتینگ را به‌صورت رقابتی بازی نمی‌کند، تعجب نمی‌کنم اگر UNIEL آنطور که باید و شاید دیده نشود و بدون سر و صدای زیادی از یادها برود.
اما اگر جزو معدود اشخاصی هستید که بازی‌های فایتینگ را به‌صورت رقابتی بازی می‌کنند، شاید بد نباشد تا نیم‌نگاهی هم به UNIEL بی‌اندازید.

بازبینی تصویری:

آرت استایل زیبای بازی

منوی بازی

بخش داستانی بازی در قالب ویژوال ناول

نکات مثبت:

آرت-استایل و کاراکتر دیزاین زیبا و چشم‌نواز

سیستم مبارزات عمیق

بخش آموزشی با جزئیات

نکات منفی:

بخش داستانی کسالت‌آور

گرافیک ساده و قدیمی

نداشتن جاذبه‌ی به‌خصوص برای جذب طرفداران فایتینگ

سخن آخر: بازی Under Night In-Birth Exe Late: [cl-r] به‌عنوان یک فایتینگ دو بعدی، عنوان خوبی است و محتوای زیادی برای مجربین این سبک از بازی‌ها دارد اما در قیاس با دیگر عناوینِ هم‌سبک که طی چند سال اخیر عرضه شده‌اند حرف زیادی برای گفتن ندارد.

Verdict

Under Night In-Birth Exe Late: [cl-r] as a 2D fighting game is a decent product and it has enough content to offer the veterans of this genre. However, it cannot compete with the more modern and better fighting games that were released recently

Final Score: 6 out of 10